Stedelijk Protocol Bewonersparticipatie blijkt vodje

mannetje

In 2009 werd een protocol vastgesteld voor bewonersparticipatie. Waarom werd dit niet gevolgd voor het ontwerpbestemmingsplan Gedempte Zalmhaven? Is het protocol zeven jaar later niet meer dan een vodje papier?  We zullen in het kort de achtergrond schetsen: Een werkgroep Bewonersparticipatie werd opgericht in 2008 n.a.v. een brief van wethouder Karakus aan de Commissie FIBS (Fysieke Infrastructuur, Bouwen en Sport, nu de Commissie BWB, Bouwen, Wonen en Buitenruimte). Er moest afstemming komen omdat projectontwikkelaars, corporaties, bewoners en overheid ieder een eigen visie op participatie hebben. De concrete aanleiding was dat er sloop- en/of bouwprojecten zijn, die een grote impact hebben op bewoners en/of omwonenden, waarbij het proces vertraging oploopt of zelfs helemaal spaak loopt, vanwege het gebrekkig participatieproces. De doelstelling was om bewoners, omwonenden en belanghebbenden beter te betrekken bij ruimtelijke projecten in Rotterdam. De definitie van bewonersparticipatie: Het tijdig betrekken van bewoners, omwonenden en belanghebbenden bij veranderingen in de woonomgeving, is ontleend aan de definiëring van de ministeries van VROM en VWS.

In 2006 nam de gemeenteraad de motie Oosterhoff aan, o.a. met het voorstel hoe bewoners betrokken kunnen worden bij bouwplannen en infrastructurele processen. In de FIBS vergadering van 25 maart 2009 besloot men de behandeling van de motie Simons over burgerparticipatie in de raadscommissie Bestuur, Veiligheid en Middelen te laten plaatsvinden. Deze motie was in 2007 door de gemeenteraad aangenomen. Daarmee kreeg het college de verplichting bij elke inspraakgelegenheid vooraf aan te geven op welke punten van de voorliggende zaak de burgers daadwerkelijk iets kunnen veranderen. Het tijdig betrekken van bewoners staat centraal in deze Rotterdamse participatieaanpak. Daarmee zou volledig worden voldaan aan de inzet van zowel de motie Oosterhoff als de motie Simons op dit punt. Bewonersparticipatie gaat niet alleen over bewoners maar ook over de andere partijen die betrokken zijn bij ruimtelijke projecten, overheid, markt en bewoners. Zij zijn grofweg te vatten in drie hoeken, ook wel de ”Gouden Driehoek” genoemd. Uitgangspunt is een gelijkwaardige positie te opzichte van elkaar in het proces.

Daarnaast hanteert de gemeente de z.g. participatieladder, een eenvoudige methodiek waarmee aangegeven wordt wat het niveau van zeggenschap is van de participanten in een bepaalde fase van het proces. Men onderscheidt een vijftal treden (van beneden naar boven), bezien vanuit de participant:

  • geïnformeerd worden;
  • geraadpleegd worden;
  • adviseren;
  • coproduceren;
  • (mee)beslissen.

Als wij bezien hoe de participatieladder is doorlopen in het huidige Zalmhavenplan is slechts de onderste trede gerealiseerd. In het verleden is door bewoners, ook elders in de stad, al veel kritiek geuit met name op het ambtenarenapparaat, dat de bewonersparticipatie frustreerde. Juist zoals door de gemeentelijke project manager tijdens de hoorzitting werd aangegeven, “opmerkingen van het publiek tijdens de inloopavonden zijn meegenomen in de besluitvorming”, was in 2008 ook al een door bewoners gelaakte methode om te suggereren dat er sprake is geweest van inspraak. Hoewel het Stedelijk Protocol Bewonersparticipatie is aangenomen en de gemeente er zelfs een “toolkit” voor heeft ontworpen, blijkt er in de praktijk bitter weinig van waargemaakt te worden. Het is voldoende aantoonbaar dat in het geval van het ontwerpbestemmingsplan Gedempte Zalmhaven, tegen de regels in, van participatie geen sprake is geweest en dat het voorstel aan de raad om de zienswijzen die hierop wijzen ongegrond te verklaren eenvoudig te weerleggen is.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *